Aγαπημένα τέκνα της γης,
κάθε φορά που η αμφιβολία ή ο φόβος της αποτυχίας, έρχεται να σας αποδυναμώσει, θυμηθείτε ότι μπορείτε. Παρακάτω, μοιράζομαι μαζί σας ένα απόσπασμα της Barbara Ann Brennan. Είμαστε αισθητικά όντα της γης, και είναι φυσιολογικό να χανόμαστε στις σκοτεινές γωνιές μας και να απογοητευόμαστε. Όμως, οι προσωπικές αλλαγές προς την υγεία και την ολοκλήρωσή μας, επηρεάζουν όσους είναι γύρω μας, όχι μόνο αυτούς που είναι στο άμεσο περιβάλλον μας, αλλά όλα τα όντα πάνω στη γη.
Είμαστε όλοι τέκνα της γης, είμαστε από αυτήν και είναι από εμάς.
‘Όταν καταλάβετε ότι η ζωή βιώνεται ως παλμοδόνηση, διευρύνεστε και αισθάνεστε χαρούμενοι, κινείστε μέσα στη σιγή της γαλήνης, και τότε συστέλλεστε… Πολλοί από σας θα βιώσουν θαυμαστή χαρά, σα να έχουν συντροφιά αγγέλων, όταν είστε σε εργαστήριο ή θεραπευτική. Το ίδιο ισχύει και για τον ασθενή.
……………
Όμως, να θυμάστε ότι λόγω της ίδιας της φύσης της διευρυμένης κατάστασης της υψηλής ενέργειας αργότερα θα συσταλείτε και θα αισθανθείτε περισσότερο τη διαχωρισμένη συνειδητότητα, που είναι ο εαυτός σας. Η καθαρή δύναμη και η ένταση της πνευματικής ενέργειας χαλαρώνει και αρχίζει να φωτίζει τη λιμνάζουσα σκοτεινή ψυχική ουσία. Καθώς επανέρχεται στη ζωή, θα την αισθανθείτε σα πραγματική, με όλο τον πόνο, τον θυμό και την αγωνία της. Ίσως πείτε στον εαυτό σας: «Τι συμβαίνει τώρα, είμαι πιο άσχημα από ότι ήμουν πριν αρχίσω!». Σας βεβαιώνω ότι δεν είναι αλήθεια. Είστε πιο ευαίσθητος/η. Αφού περάσετε από την εμπειρία των κύκλων, των διευρύνσεων και συρρικνώσεων, πολλές φορές για κάθε προσωπικό σας θέμα, θα δείτε ότι πράγματι, τελικά έφυγαν από μπροστά σας. Μετά από λίγους μήνες θα λέτε: «Ωραία! Δεν το έχω άλλο πια». Και θα κλαίτε από χαρά, όπως ακριβώς τη πρώτη φορά, που στραφήκατε μέσα σας και βιώσατε το φως. Θυμηθείτε, η υπομονή είναι το κλειδί της πίστης.
Όλοι βαδίζουμε σε ένα μονοπάτι εξαγνισμού και η αγάπη είναι ο πιο θεραπευτικός παράγοντας από όλους. Μην απορρίψεις τον εαυτό σου λέγοντας ότι δεν μπορείς ποτέ να τα κάνεις όλα αυτά… Μπορείς και θα τα κάνεις . Είναι απλά ζήτημα παραδοχής του ποιος και πως είσαι τώρα, όντας τέλειος μέσα στις ατέλειές σου…
