Από τη Simone Claridge · True Better You
Δεν μας ζητείται να ψυχρανθούμε, ή να μην νοιαζόμαστε καθόλου, ή να απομακρυνθούμε από τους ανθρώπους. Είναι πιο κοντά στο αντίθετο.
Ο Δάσκαλος Xu το έλεγε συχνά, σε όλη τη διάρκεια της απομόνωσης στην Κίνα - αυτό δεν έχει καμία σχέση με εσάς.
"Συνάντησα" αμέσως την πρόταση, αλλά ταυτόχρονα της αντιστάθηκα. Ακουγόταν σαν να μην νοιαζόμαστε (κατά τη γνώμη μου). Ειδικά στις δύσκολες στιγμές, αυτές που δεν μπορούμε να διορθώσουμε ή να αλλάξουμε, το να κρατιόμαστε, το νιώθουμε σαν το μόνο ειλικρινές πράγμα που έπρεπε να κάνουμε.
Αλλά το να κρατιόμαστε ήταν το βάσανο. Όχι η ίδια η κατάσταση. Το πιάσιμο.
Ο Grandmaster Pang Ming αποκάλεσε την προσκόλληση το μεγαλύτερο μπλοκάρισμα σε μια ζωή. Δεν εννοούσε ποτέ ότι σταματάμε να νοιαζόμαστε. Εννοούσε ότι το κύμα που ανεβαίνει - η ανησυχία, το τσίμπημα, ο παλιός πόνος - δεν χρειάζεται να γίνει δικό μας. Το βλέπουμε. Το βάζουμε κάτω. Ξανά και ξανά.
Κάποια στην κοινότητά μας το είπε διαφορετικά εκείνη την εβδομάδα — το είχε ακούσει από μια ιθαγενή γυναίκα: κλάψε, κάθισε στην μπανιέρα σου, άναψε κεριά, άσε τα νερά σου να ενωθούν με τα νερά της γης. Και μετά είπε: δεν υπάρχει όριο μεταξύ των Τσι σωμάτων. Ούτε χρόνος. Ούτε χώρος.
Αυτό ακριβώς είναι. Το συναίσθημα επιτρέπεται να κινείται. Μένει μόνο όταν το πιάνουμε. Το να αφήσουμε να φύγει αποδείχθηκε ότι δεν ήταν μια καθαρή πράξη.
Το παλιό βιβλίο το λέει ξεκάθαρα: σε αυτό το μονοπάτι, κάθε μέρα αφήνεις λίγο περισσότερο να πέσει. Όλο και λιγότερο, μέχρι να μην μείνει τίποτα να πιάσεις. Ένα ήσυχο, συνεχές ξεκλείδωμα, όλη μέρα, όσο συνεχίζουμε να ζούμε. Τίποτα δεν κρατιέται στο μυαλό. Ούτε ο έπαινος. Ούτε η προσβολή. Ούτε χθες. Ούτε αύριο.
Και από αυτό το ανοιχτό μέρος, είμαστε πιο ικανοί να είμαστε με ανθρώπους, όχι λιγότερο. Χέρια που δεν κρατούν τίποτα μπορούν τελικά να φτάσουν σε κάποιον άλλο. Η αντίδραση εξακολουθεί να έρχεται. Το σώμα εξακολουθεί να κάνει τη δουλειά του. Αλλά δεν είμαστε εμείς αυτό. Το "Αυτό δεν έχει καμία σχέση με μένα" δεν σημαίνει ότι γυρίζεις την πλάτη. Είναι ο παρατηρητής, που επιλέγει να μην σηκώσει το σχοινί.
Είδα κάποια στην ομάδα να λέει κάτι σκληρό, και μετά απλώς να το αφήνει να πέσει — και όλο της το πρόσωπο μαλάκωσε. Μια ερώτηση που πρέπει να κρατήσεις Αν θέλεις να εξασκηθείς στην ξεκούραση εκεί, το πρωινό πεδίο είναι ανοιχτό όποτε είσαι.
Με ευγνωμοσύνη προς την γενεαλογία — Δάσκαλος Xu (Ν-Τόνος· η απομόνωση στην Κίνα), Grandmaster Pang Ming (Η Επιστήμη της Συνείδησης· Θεωρία Ολότητας Hunyuan), Δάσκαλος Wei (Mingjue). Με μια υπόκλιση στον Lao Tzu και στην έρευνα για την αποδοχή — ένα συναίσθημα που πιάνεται δυναμώνει, ένα συναίσθημα που επιτρέπεται να κινείται (Hayes, Gross, Wegner).
