Γεια σας φίλοι,
Ο Μάιος είναι ήδη εδώ. Αυτό τον μήνα ας εξασκηθούμε σε ένα πράγμα:
Σκέψου λιγότερο. Κρίνε λιγότερο. Αγάπα περισσότερο.
Όχι ως διδασκαλία. Ως κάτι για να νιώσεις και να καθίσεις... για να επιτρέψεις.Επειδή τη στιγμή που προσπαθείς να σκέφτεσαι λιγότερο, μαντέψτε τι - σκέφτεσαι ήδη. Τη στιγμή που προσπαθείς να κρίνεις λιγότερο - η κρίση είναι ήδη εκεί, παρακολουθώντας τον εαυτό της. Τη στιγμή που προσπαθείς να αγαπήσεις περισσότερο - η αγάπη γίνεται μια προσπάθεια, μια παράσταση ή ένα πράγμα για να παράγεις.
Έτσι σταμάτησα να προσπαθώ.
Παρατήρησα κάτι στα πρωινά μου τον περασμένο μήνα.Όταν βρίσκομαι σε χώρο διεύρυνσης - πραγματικά μέσα σε αυτόν, όχι εκτελώντας τον - η αναπνοή μου αλλάζει και πέφτει. Μετακινείται στην κοιλιά. Οι ώμοι κατεβαίνουν χωρίς να τους το ζητήσω.Και μετά γίνομαι λίγο χαζή (όπως αρέσει να λέει ο δάσκαλος Wei).
Όχι χαζή σαν να είμαι χαμένη. Χαζή σαν να είμαι - απαλλαγμένη από τη συνηθισμένη σοβαρότητα. Ίσως πηδάω... ενώ είμαι παρούσα σε αυτό. Χορεύω έναν γύρο στην κουζίνα. Τραβάω το δάχτυλο του ποδιού της φίλης όταν σηκώνομαι από τον καναπέ, κάτι που της φέρνει ένα χαμόγελο στο πρόσωπο. Γελάει. Γελάω. Όλη η μέρα γίνεται πιο ανάλαφρη από εκείνη τη μικρή στιγμή απόλυτης παρουσίας - ανοησίας.
Σε αυτές τις στιγμές δεν νιώθω ηλικία.
Δεν διαχειρίζομαι τίποτα.
Δεν προσπαθώ να είμαι καλή.
Είμαι απλώς - εδώ.
Ανταποκρίνομαι σε ό,τι είναι ζωντανό.
Αυτός είναι ο έρωτας του Μινγκτζούε.
Όχι από εκείνους που εργάζονται σκληρά. Από αυτούς που είναι ήδη παρόντες όταν σταματά η δουλειά. Και μετά έρχονται ξανά οι σοβαρές στιγμές.Φυσικά και το κάνουν. Κάποιος μου λέει κάτι. Το ακούω μέσα από αυτά που ήδη ξέρω, πώς νομίζω ότι θα πάνε ή πρέπει να πάνε τα πράγματα. Το σαγόνι μου σφίγγεται και οι εκφράσεις του προσώπου μου επίσης. Η ακρόασή μου στενεύει. Δεν είμαι πια μαζί του - είμαι με τη δική μου εκδοχή για εκείνον/η, τη δική μου εκδοχή του τι σημαίνει αυτό, τις υποθέσεις μου για το τι ακολουθεί.Είναι πολύ δύσκολο να είσαι ανοιχτός και να ακούς πραγματικά έναν άλλον όταν σκέφτεσαι από μέσα τα δικά σου συμπεράσματα.
Το ξέρω αυτό. Και το κάνω ακόμα.
Η διαφορά τώρα - μερικές φορές το αντιλαμβάνομαι ακριβώς τη στιγμή που συμβαίνει. ΩΩΩΩΩΩ… Μια ανάσα. Οι ώμοι κάτω. Ω. Να το.Επιστρέφω. Όχι τέλεια. Όχι πάντα γρήγορα. Αλλά επιστρέφω σε αυτή τη στιγμή.
Τι είναι εδώ τώρα; Αυτή είναι όλη η πρακτική.
Και δεν είναι η ιδέα να φτάσεις σε μια μόνιμη κατάσταση αγάπης και ανοιχτότητας.Μάλλον έτσι... Απλώς να παρατηρήσεις πότε έχεις φύγει. Και να επιστρέφεις. Ξανά. Και ξανά. Και ξανά.
Σκέψου λιγότερο. Κρίνε λιγότερο. Αγάπα περισσότερο - όχι ως κάτι που πρέπει να πετύχεις. Ως κάτι στο οποίο πρέπει να επιστρέψεις. Σαν να αναπνέεις στην κοιλιά όταν ξέχασες ότι είχες σταματήσει.
Μια στιγμή - αν την έχεις
Μην το σκέφτεσαι αυτό. Απλώς νιώσε το.
Ποιος είναι παρών;
Υπάρχει κάποιος στη ζωή σου αυτή τη στιγμή που τον ακούς μέσα από αυτό που ήδη ξέρεις; Μην απαντάς με το μυαλό σου.
Αφήστε το να έρθει στην επίγνωσή σας ή να νιώσετε στο σώμα σας - η απάντηση είναι ήδη εδώ.Παρατηρήστε τι αλλάζει όταν απλώς τα αφήνετε να είναι λίγο πιο άγνωστα.
Λίγο πιο εκπληκτικά.
Μείνετε εκεί για μια ανάσα.
