
Παρατηρείστε ένα παιδί… Επισημαίνετε πώς αναπνέει- όχι ψηλά στο στήθος, χαμηλά στη κοιλιά. Δείτε επίσης, πώς βλέπει ένα ατύχημα. Χαλαρά και χωρίς αντίληψη στο μυαλό του. Μπορεί να το μεταφράσετε σε άγνοια, αλλά, παρ’ όλο που φαίνεται να επηρεάζεται από το ατύχημα, το παιδί πολύ συχνά, βγαίνει άθικτο από το γεγονός.
Συμβαίνει, η εμπειρία και η νοημοσύνη να σφραγίζουν το νου του ενήλικα και να προκαλούν στο σώμα του σφίξιμο, ακαμψία, που δεν είναι και το καλύτερο, έτσι κι αλλιώς.
Μπορούμε, πραγματικά, να μάθουμε από τα παιδιά… η πρόοδος μπορεί να έρθει, μόνο όταν κάποιος γίνεται σαν ένα παιδί..
~Cheng Man-Ch’ing